Mijn kinder&jeugdboeken top 10 aller tijden

Follow my blog with Bloglovin

Ik lees graag en als jij dit leest, jij vast ook 🙂 Ik heb dat altijd zo geweten, al als kind. Ik las toen vaak stiekem tot diep in de nacht bij het vensterraam en het licht van de straatlantaarn. Eens in mijn boek kon de wereld om mij heen vergaan. Meestal ging ik helemaal op in de verhalen. En ik had de grootste moeite om te stoppen met lezen.

 

treinkaping

1. De treinkaping (daarvan heb ik geen cover gevonden)

 

Ik ging naar de bibliotheek. Het was een kleine bibliotheek in een klein dorpje. Het aanbod was er beperkt, maar dat deerde niet. Later als tiener, reed ik met de fiets tot in de stad, want daar was een zeer ruim aanbod en hadden ze ook vinyl-platen die werden uitgeleend.

 

Kruistocht

nummer 2. op mijn lijstje

 

Met de vakantie voor de deur leek het me leuk om jullie een overzicht te geven van mijn persoonlijke kinder- en jeugdboeken top 10 aller tijden. Als er opgroeiende boekenwurmen zijn in je omgeving of je voelt je zelf eeuwig jong, dan kan deze lijst misschien verrassen. De boeken zijn niet meer recent, maar een goed boek doorstaat volgens mij de tand des tijds, ook al kunnen bepaalde passages wel wat gedateerd zijn. Dat maakt deel uit van van de charme vind ik.  Misschien zijn de boeken niet meer te koop, maar mogelijks wel nog terug te vinden in de bibliotheek. De laatste drie zijn eerder op een meisjespubliek gericht. De boekenkaften waren ook zoals ik ze destijds in handen heb gehad 🙂 Over een beetje jeugdsentiment gesproken. Helaas zijn de boeken weg gedaan toen mijn broer destijds de ouderlijke woning kocht. ik vind dat nog steeds heel jammer. Ze hadden anders vast nog in mijn boekenkast gestaan.

 

Dana Detectives

3. ik las de hele reeks

 

Hier mijn top 10 allertijden lijst:

  1. De treinkaping (liefdesverhaal voor tieners)- Julien Van Remoortere : had ik thuis
  2. Kruistocht in spijkerbroek – Thea Beckman : werd later ook verfilmd, ik heb de film helaas nooit gezien.
  3. Dana Detectives, het mysterie van de stenen tijger – Carolyn Keene: ik had ze allemaal thuis en kocht de meeste zelf van mijn zakgeld.
  4. De negerhut van Oom Tom – Harriet Beecher Stowe : een wereldklassieker die je moet gelezen hebben, een boek dat ik kreeg van mijn grootmoeder
  5. De reis om de wereld in 80 dagen – Jules Verne: dat geldt ook voor dit boek, een wereldklassieker en ook gekregen van mijn grootmoeder.
  6. Briefgeheim – Jan Terlouw : werd later ook verfilmd
  7. Tiny-boeken – Gijs Haag : ik had er een hele reeks van. Ik vind de tekeningen nog steeds prachtig!
  8. SISSI (boekenreeks) deel 1: De Kleine Koningin – Suzanne Pairault : hiervan had ik de hele reeks thuis, systematisch bijeen vergaard met verjaardagen, feestdagen enz. Ik vond het dan ook schitterend toen ik in 2015 in Wenen het Schönbrunn kasteel bezocht.
  9. Claudia (boekenreeks) – Grashoff : van deze reeks had ik er thuis ook een aantal
  10. Heidi – Johanna Spyri (later ook verfilmd): dit boek had ik thuis ook.

 

oom Tom

4. terecht een wereldklassieker

 

 

80 dagen

5. en deze is ook schitterend!

 

 

briefgeheim

6. ik las ook nog Pjotr en Oorlogswinter

 

 

 

Dat was mijn bijdrage aan het boeken-jeugdsentiment! Had jij een lievelingsboek en wat was dat?

 

 

 

 

Afbeeldingsresultaten voor heidi johanna spyri

Love is in the air…

Follow my blog with Bloglovin

Het is al iets na middernacht als we bij het feestje van mijn voormalige buurman aankomen. Die is al een beetje aangeschoten en verwelkomt me met de woorden: ‘Ah is dat de nieuwe adonis?’ op mijn mannelijk gezelschap wijzend. Ik stel beiden aan elkaar voor en de buurman hoopt dat we het naar onze zin zullen hebben.

image-2016-10-12-3

We zijn waarschijnlijk de laatste genodigden die toekomen. Er is veel volk en er staat ook al heel wat volk op de dansvloer. ‘Wat wil je drinken?’ vraag ik, ‘een glaasje wijn’. Ik haast me naar de bar maar kom onderweg wat oude bekenden tegen waar ik even mee aan de praat geraak. Ik zeg dat ik niet alleen ben, en ik mijn gezelschap niet te lang alleen wil laten.

Wat later ben ik weer terug met 2 glaasjes wijn. En weer wat later staan we samen te dansen op de dansvloer.  Na een tijd zeg ik dat ik even op zoek ga naar het toilet.

IMG_3541 (2)

Daar aangekomen stel ik me de vraag hoe deze avond zal eindigen? Ik voel een zeker spanning tussen ons die toeneemt, een positieve spanning welteverstaan. Ben ik nou verliefd aan het worden? Het lijkt of geen van ons beiden de eerste stap durft te zetten. Ik besluit om toch een afwachtende houding aan te nemen, misschien beeld ik me gewoon dit alles in. We zien wel…

Vele plaatjes en een paar slows later vinden we dat het mooi is geweest. We nemen afscheid van het feestvarken en stappen de zwoele nacht in. De auto staan een heel eind verder geparkeerd. Op weg er naartoe nemen we op een onbewaakt moment elkaars hand vast en gaan zo samen tot aan de wagen. Het is nog een eindje rijden tot bij mij thuis en we praten in de auto na over het feest en de voorbije dag. Een heel geslaagde dag. We hebben beiden genoten. Absoluut voor herhaling vatbaar.

nzr 12Eens bij mij thuis is het ondertussen al vijf uur in de morgen. Ik bied hem nog een tas koffie aan, want hij heeft ook nog een uur rijden voor de boeg voor hij thuis is en als je alleen rijdt in de nacht en de vermoeidheid slaat toe…

Hij komt mee binnen en ik maak een kop koffie. Op het terras drinkt hij zijn kop leeg. Het is nu echt tijd om afscheid te nemen. Hij stapt naar me toen neemt mijn handen vast en kust me voorzichtig op de mond. Ik beantwoord die zoen en daardoor aangemoedigd neem hij me in zijn armen…wat volgt is een innige omhelzing.  Cupido heeft raak geschoten…

Hij is die vroege ochtend niet meer naar huis gereden…

Mooie momenten om te koesteren voor het leven. Die hebben we hopelijk allemaal…de eerste zoen en dit nummer horen daar voor ons zeker bij ❤

Kiwi nostalgie #4 – the end.

Follow my blog with Bloglovin

Vorige keer lazen jullie dat we ondertussen waren vertrokken uit het Mount Cook National Park en op weg waren naar Akaroa. Dat zou meteen ook onze laatste halte worden van onze rondreis.

Op weg naar Akaroa maakten we nog een keer een tussenstop bij Lake Tekapo. We wilden het observatorium ook eens overdag zien. En last but not least, je hebt van daarboven een prachtig uitzicht over het meer en er is bovendien ook nog een leuk Astro café die zelfs lekkere glutenvrije broodjes en desserts serveren. Na de heerlijke lunch met prachtig uitzicht, vervolgden we onze tocht.

4nz 2

Nieuw-Zeeland: Lake Tekapo – Astro café: lekkere glutenvrije croque-monsieur

Een tweede halte werd ingelast in het plaatsje Geraldine, want manlief is peter van een naamgenote. We trokken allerhande foto’s met de naam Geraldine op zodat daar later een leuke kaart kon van gemaakt worden om haar bij een bepaalde gelegenheid te verrassen 🙂

4nz 4

Nieuw-Zeeland: het stadje Geraldine

Nadat we ons daar ontzettend mee geamuseerd hadden, reden we verder tot in Akaroa, de oudste stad in Canterbury die in 1840 gesticht werd door een kleine groep Franse kolonisten. De stad bezit ook nog een oude vuurtoren die dateert uit 1880.

4nz 14

Nieuw-Zeeland: Akaroa’s vuurtoren van 1880

In L’Arbri Boutique Bed en Breakfast kregen we een hartelijk welkom van Jane al bleek er bij de reservering dat ze ons pas de dag nadien verwachtte. Gelukkig had de gast voor die dag afgezegd. We installeerden ons en reden op haar aanraden naar The Trading Rooms Restaurant waar we op zondagavond wel terecht zouden kunnen voor een lekkere maaltijd. We ontmoeten er ook nog een koppel en hun baby die we voordien al waren tegengekomen in Abel Tasman National Park. Leuk weerzien was dat.

4nz 10

Nieuw-Zeeland – Christchurch en zijn prachtige alom aanwezige graffiti

De volgende dag hadden we normaal gezien een cruise op het programma staan, maar door het bar slechte weer belde de organisator om deze te annuleren en werd ons gevraagd of we de dag later konden. Dat zou lukken voor zover dat in de voormiddag zou zijn, wat gelukkig het geval was.

Jane schotelde ons die morgen een prachtig ontbijt voor en omwille van het slechte weer besloten we die dag dan maar naar Christchurch te rijden en er zeker de Christchurch Art Gallery te bezoeken. Dat lukte zeer goed, omdat ik ook daar weer een rolstoel kreeg aangeboden. Christchurch is de voorbije jaren verschillende keren getroffen door aardbevingen en dat is nog duidelijk te zien.

4nz 5

Nieuw-Zeeland : Christchurch Art Gallery

De stad is eigenlijk nog steeds in opbouw en dat levert verrassend veel gebouwen met glas op. Blijkbaar hebben de aardbevingen in het verleden aangetoond dat glas steviger is dan bakstenen. Toch zijn er uiteraard strenge bouwvoorschriften die daar natuurlijk ook wel nodig zijn.

4nz 9

Nieuw-Zeeland: Christchurch: de kathedraal sneuvelde helemaal door de aardbeving van 2011.

We namen de leuke ouderwetse Christchurch tram als ‘hop on, hop off’ en kregen zo een leuke rondleiding door de stad. We hopten af in New Regent Street een leuk winkelstraatje helemaal gebouwd in de Spaanse missiestijl en ook nog een keer in Re:START Mall, waar kleurige scheepscontainers onderdak bieden aan winkeltjes, eettentjes enz. Ze staan er in de plaats van het voormalige Oxford Terrace dat door aardbevingen verloren ging.

4nz 7

Nieuw-Zeeland: Christchurch – New Regent Street

4nz 8

Nieuw-Zeeland – Christchurch -Re:START Mall

4nz 6

Nieuw-Zeeland: Christchurch zijn ouderwetse tram met zeer enthousiaste trambestuurders/gidsen aan boord, een must-do!

We keerden op tijd naar onze B&B terug want we wilden al zoveel mogelijk inpakken en nagaan of we onze valiezen zouden dichtkrijgen, met al die gekochte souvenirs voor het thuisfront moest dat even gecheckt voor onze terugreis. De  volgende dag was immers onze laatste dag. We genoten van ons laatste avond op Nieuw-Zeelandse bodem in restaurant ‘Ma maison’.

4nz 11

Nieuw-Zeeland: Akaroa Harbour – dolfijnen spotten in de baai

De volgende morgen namen we na een snel ontbijt afscheid van onze charmante gastvrouw Jane en reden onze laatste cruise, de Akaroa Harbour & Dolphin Cruise tegemoet.  Het was een ontzettend leuke cruise. We spotten pinguïns, dolfijnen, kolonies zeehonden en heel wat watervogels in de baai van de voormalige vulkaan krater. De kapitein wist ook heel wat te vertellen over de baai, wat de reis extra leuk maakte.

4nz 12

Nieuw-Zeeland: Akaroa Harbour – prachtige watervogels in volle actie

Na onze cruise reden we richting Christchurch maar stopten we in het plaatsje Little River bij de Art Gallery op aanraden van onze B&B gastvrouw. Een kleine maar heel mooie gallery. En na het bewonderen van de tentoonstelling en de mooie winkel, genoten we daar op het terras nog van een cappuccino in de zon.

4nz 16

Nieuw-Zeeland: Little River Art Gallery: een pareltje

Daarna vervolgden we de reis maar stopten ook nog even langs de kant van de weg om onze cruise-outfit te verruilen voor gemakkelijke reiskledij en zo waren we meteen al klaar voor de lange terugreis.  We maakten ook nog wat foto’s van de chauffeur en zijn huurauto, waarmee we de voorbije weken niet minder dan 4.500 kilometer hadden afgelegd.

4nz 17

Nieuw-Zeeland: Go rentals verhuurde ons deze wagen, de knappe chauffeur krijg je er niet bij 😉

Daarmee kwam een einde aan onze rondreis, een prachtige huwelijksreis waar we samen nog vaak met veel liefde en plezier zullen aan kunnen terugdenken.

We hebben ons voorgenomen om binnen 20 jaar zeker nog een keer terug te gaan, maar dan wel op één voorwaarde… we moeten dan allebei op en top mobiel zijn en in goede gezondheid. Ben je dus benieuwd naar het vervolgverhaal van deze Nieuw-Zeelandse reis…glad to see you back in 20 years !

4nz 3

Nieuw-Zeeland….en overal kwamen we schaapjes tegen…. 😀

Benieuwd of jullie na het lezen van alle die verhalen over Nieuw-Zeeland, zin gekregen hebben om die reis dan toch ook eens te maken? 

Kiwi nostalgie #3

Follow my blog with Bloglovin

In Kiwi nostalgie #1 en #2 hebben jullie alweer een stukje van onze huwelijksreis kunnen mee volgen. We zijn ondertussen aan dag 16 van onze reis aanbeland.

3Nz 1

Nieuw Zeeland : Lake Wakatipu van Te Anau naar Queenstown

Die dag reden we van Te Anau terug noordwaarts naar Queenstown waar we slechts één nacht zouden blijven. Queenstown is immers gekend voor de vele avontuurlijke activiteiten, maar met krukken zijn die toch niet van de partij.

3Nz 2

Nieuw-Zeeland : Queenstown – met de Skyline Gondola naar boven voor de view

Na een paar keer stoppen om mooie foto’s te trekken onderweg, kwamen we iets na de middag in Chalet Queenstown aan en besloten daarna om Queenstown vanuit de hoogte te bewonderen. We namen de Skyline Gondola en terwijl we genoten van het uitzicht lieten we ons wat frietjes en een frisse pint goed smaken. We keken naar de verschillende waaghalzen en schoten de nodige plaatjes.

3Nz 3

Nieuw Zeeland: Queenstown – parapente

Daarna brachten we ook een bezoek aan het Kiwi Birdlife Park, een park vol met bedreigde inheemse vogels waaronder de kiwi, waarbij deze deels onder een nationaal fokprogramma vallen die daarna in het wild worden uitgezet. We kregen er in het nachthuis de vleugelloze kiwi te zien en waren blij als een kind. Anders krijg je deze vogel niet te zien in het echt hoor. Als je weet hoe hij klinkt kan je hem misschien horen, maar hij jaagt bij valavond en is heel schuw en zeldzaam omdat hij veel natuurlijke vijanden heeft.

3Nz 5

Nieuw-Zeeland : Queenstown – kiwi’s spotten in het Kiwi Birdlife Park

Daarna begaven we ons naar de baai van Queenstown waar we sippend van onze aperitief de Twin Screw Steamer Earnslaw, een prachtig oud schip de baai zagen uitvaren. Dit prachtige schip is een overblijfsel van de mijnbouwtijd en je kan op dit stoomschip ook meevaren en een tocht maken variërend van anderhalf tot vier uur.

3Nz 6

Nieuw-Zeeland : Queenstown – de TSS Earnslaw vaart uit

We hadden de dag ervoor net een boottocht gemaakt, dus wilden we dat nu niet opnieuw doen. Maar het was wel leuk om deze ‘dame van het meer’, zoals deze boot ook wel wordt genoemd te zien uitvaren.

We aten die avond aan de kade in openlucht bij Public Kitchen & Bar en na een avondwandeling die ons terug leidde naar onze auto zat de dag in Queenstown er ook op.

3NZ 7

Nieuw-Zeeland: Queenstown- een prachtig streepje muziek bij de wandeling langs de kade

De volgende morgen genoten we bij het ochtendgloren van een heerlijk ontbijt in Chalet Queenstown (een echte aanrader is deze B&B) en vertrokken met een volgetankte wagen richting Mount Cook National Park voor een meer dan 250 kilometers lange rit en we wilden in onze volgende overnachtingsplek zeker niet te laat aankomen. Daarna zouden we immers weer een uur moeten rijden naar Lake Tekapo.

3NZ 20

Nieuw-Zeeland – Lake Tekapo – Mount John Observatory

Op onze 250 kilometer lange trip planden we immers ook nog 3 stops in. Eerst wilden nog even zien hoe waaghalzen de 43 meter bungysprong maakten vanop de Kawarau Bridge, een locatie net buiten Queenstown, die ook gebruikt werd in de film van de Lord of the Rings (Pillars of the Kings – River Anduin).

3Nz 8

Nieuw-Zeeland: bungyspringen van de Kawarau Bridge

Nadat we zelf niet in de verleiding kwamen om een sprong te wagen, reden we vervolgens naar onze tweede stopplaats: Bendigo, een spookstad op 4 kilometer rijden van de State Highway 8 tussen Cromwell en Lindis Pass. We hadden enige moeite om het te vinden, de weg er naartoe bleek niet zo best, maar we werden uiteindelijk beloond met prachtige vergezichten. In Bendigo werd in 1866 een goud houdende kwartsader gevonden en die werd gedurende 50 jaar uitgebaat. Een pad voert van Bendigo naar de hoger gelegen nederzettingen Logantown en Welshtown, die al sinds 1880 verlaten zijn, maar je kan er wel nog steeds prachtige wandelingen maken.

3Nz 9

Nieuw-Zeeland: Bendigo de spookstad

Eén gouden tip: blijf er op de paden want er schijnen heel wat niet gemarkeerde oude mijnschachten te zijn…en dat is natuurlijk best heel gevaarlijk…als je daarin valt kan het een hele poos duren voor iemand je -hopelijk ooit- vindt.

Tot slot gingen we op zoek naar de Clay Cliffs in het plaatsje Omarama. Prachtige steile hoge toppen die gescheiden worden door diepe smalle ravijnen en internationaal vermaard bij hanggliders. De vroege Maori kwamen hier jagen. De kliffen zijn privébezit maar zijn wel publiek toegankelijk en ze zijn ook officieel bescherm. De lange tocht op krukken was vermoeiend maar zeer de moeite waard.

3NZ 12

Nieuw-Zeeland: Omarama – Clay Cliffs wandeling op krukken

3nz 11

Nieuw-Zeeland : Omarama – Clay Cliffs

Na deze stop reden we verder tot Mount Cook National Park en hadden een prachtig zicht op de gletsjer in de verte. We checken in op onze overnachtingsplek en reden meteen door naar Lake Tekapo. Daar besloten we die avond te dineren in Reflections Restaurant. We hadden alle tijd om te genieten want onze nachtelijke excursie was maar voorzien om 0u30 uur.

3NZ 14

Nieuw-Zeeland : Mount Cook National Park ) zicht op de gletsjer

Omwille van de zuiverheid van de lucht boven Lake Tekapo heeft de University van Canterbury op de top van Mount John een observatorium neergezet. Wij hadden voor die nacht gereserveerd om de sterrenhemel te kunnen bewonderen. Dat zou beslist één van de hoogtepunten van onze reis worden ! Bovendien bleek er ook geen maan te zijn die nacht, wat de zichtbaarheid van sterren allemaal maar extra te goede komt. Helaas staken de weergoden er een stokje voor.  Tegen 19u die avond sloot het wolkendek zich langzaam boven Lake Tekapo.

3NZ 21

Nieuw-Zeeland: Lake Tekapo – Mount John Observatory, zeer de moeite waard!

We konden nog een paar uur hopen dat het zou uitklaren maar de weersvoorspellingen beloofden niet veel goeds en van sterren kijken zou helaas niets in huis komen 😦 We besloten wel de wetenschappelijke rondleiding mee te pikken. Dit uniek schouwspel van sterrenkijken in het zuidelijk halfrond hebben we gemist, als ik ooit nog eens terug keer probeer ik het zeker opnieuw!

3NZ 15

Nieuw-Zeeland: Mount Cook National Park – excursie

De volgende morgen stond er al vroeg weer een gletsjer-excursie voor manlief op het programma. En terwijl hij genoot van een alpine wandeling door het Mount Cook National Park, gevolgd door een boottocht waarbij ze de Tasman gletsjer heel dicht benaderden en tal van ijsvormen konden aanschouwen en 300-500 jaar oude ijskristallen konden aanraken en proeven, zorgde ik voor het inpakken en op tijd uitchecken van Mount Cook Alpine Lodge.

3NZ 18

Nieuw-Zeeland: Mount Cook National Park

Onze volgende bestemming in Akaroa zou meteen ook onze laatste bestemming zijn voor we terug huiswaarts zouden keren, het einde van onze rondreis kwam dus stilaan in zicht. Maar daarover meer in de volgende post.

Hopelijk heb je weer mee genoten van deze fantastische reis!?

 

As we speak # 4 from Julia

Follow my blog with Bloglovin

Het is ondertussen ruim zeven maanden geleden dat ik As we speak #3 from Julia geschreven heb. Niet dat ik jullie niet wilde laten weten waar ik ondertussen zoal mee bezig was, maar meer omdat ik al zoveel andere onderwerpen had waar ik over wou schrijven dat deze er dus telkens bij inschoot. Maar vandaag is het toch wel de hoogste tijd om nog eens een overzichtje te geven. Ondertussen ben ik nog altijd aan het studeren en momenteel

bezig met : de cursus ‘Ontwikkelingspsychologie’ en de cursus ‘Inleiding in de data-analyse’ , statistiek zeg maar. De examens gaan door 3 en 7 juli.  De cursus ‘Arbeids-& organisatiepsychologie’ werd in april al succesvol afgerond. De zomermaanden hoop ik alvast te starten met de cursus ‘Sociale psychologie’, maar laten we maar niet te veel voorop lopen, want die cursus data-analyse is voor mij zoals ik eerder al schreef echt wel een vette kluif 😉

as 5

mijn cursusboek voor Statistiek

Verder hebben we ondertussen ook al weer heel wat gasten over de vloer gehad, en er zullen er de komende weken ook nog een aantal langskomen.  Dan is het zorgen dat de slaapkamers in orde zijn, de nodige voorraad eten in huis wordt gehaald en regelmatig gidsen we de gasten door het mooie Toscane. Daarnaast probeer ik tussendoor te

eten en dat tegelijk ook nog steeds een werkpunt is omdat die kilo’s maar niet willen verdwijnen heb ik besloten om dat werkpunt maar even opzij te schuiven. Ik ga ervan uit dat zich dat vanzelf oplost eens we terug in België zullen wonen. Want de

as 3

het werkpunt dat even de koelkast in gaat 😉

onaangename verrassing is dat we hier nog maar een paar maanden zullen wonen. Manlief zijn missie zit er hier op en dat betekent dat we eind augustus terug naar België verhuizen. Ik geef toe dat ik het momenteel nog wat wegduw, maar de realiteit is natuurlijk dat ik hier binnen een paar weken moet beginnen inpakken en dan wordt het natuurlijk heel concreet. Bovendien ga ik vanaf 1 september terug voltijds werken. Alleen weet ik vandaag niet in welke functie dat zal zijn, want als je tijdskrediet neemt, heb je wel werkzekerheid als je terugkeert maar kan je dus niet noodzakelijk terug naar de job die je toen achterliet. Dat is mijn geval…Ik ben dus momenteel ook volop bezig met het zoeken van een nieuwe leuke uitdaging binnen de groep waar ik momenteel in tijdskrediet ben. Maar ondertussen zijn er ook nog de examens die ik tot een goed einde wil brengen.

 

as 9

het terras (zuid-west ligging)

 

Lezen: Van lezen komt er momenteel niet bijster veel in huis. Er ligt naast mijn bed ondertussen al een hele stapel boeken te wachten maar met mijn twee cursussen heb ik al leesvoer genoeg. En als ik dan toch eens iets anders tussendoor wil lezen, dan hou ik het dezer dagen vooral bij artikels van Charlie  het F*ck fake magazine met heel goeie journalistiek  net zoals MO* met nieuwsbrieven over Mondiaal nieuws. En als ik in België ben, koop ik me ook telkens het Psychologies tijdschrift dat maandelijks verschijnt en de papieren Charlie versie als ik hem kan vinden. En dat is het zo een beetje. Ik vrees dat dat de komende maanden met de verhuis en de rompslomp die daarbij komt niet echt zal helpen om daar verandering in te brengen.

Festival: Het is ondertussen jaren geleden dat ik nog eens naar Rock Werchter ben geweest. De laatste keer was in 1988. Toen ik nog een tiener was bestond dit festival uit twee dagen, waarvan de eerste dag doorging in Torhout en de tweede dag doorging in Werchter met identiek hetzelfde programma op de beide locaties. Door de jaren heen is de locatie in Torhout weggevallen en is Rock Werchter uitgegroeid tot een vier dagen durend festival.

Ik zal dit jaar één dag aanwezig zijn op het festival en de line-up van die dag is werkelijk een lust voor mijn oog. Ik wil zeker Radiohead zien.  Luister maar eens naar het clipje hier onder – van hun meest recente album A Moon Shaped Pool, meteen ook een ode aan de aan kanker overleden vrouw Rachel van de frontzanger waar hij 23 jaar mee samenwoonde. Ook Royal Blood, James Blake en Oscar&The Wolf staan op de affiche en vind ik top. Al zal ik die laatste moeten missen want er is overlap tussen de laatste en de eerste omdat Radiohead op het hoofdpodium speelt en Oscar&The Wolf ondertussen elders speelt…Konden de organisatoren dat nu echt niet beter plannen? Om van de rest van het programma maar te zwijgen. Het wordt dus een dag met een luxeprobleem wegens een overaanbod aan muziekkeuzes die ik allemaal kan smaken.

 

 

Maar voor we naar Rock Werchter gaan is het eerst de dag voordien

uitkijken naar de proclamatie van jongste zoon Stijn. Het zijn momenteel zijn laatste dagen op de lagere school. De voorlaatste dag is het dan de proclamatie maar die gaat altijd gepaard met een soort van afscheidsvoorstelling waarin toneel, voordracht, zang en dans aan bod komen. Daarna is er de uitreiking van de diploma’s gevolgd door een hapje en een drankje. En dan wordt er weer definitief een hoofdstuk afgesloten! Geen kinderen meer op de lagere school…Slik.

as 8

Stijn zijn laatste dagen op de lagere school

as 4

Stijn in januari op sneeuwklassen, leuke herinneringen voor later.

Ik weet nu al dat ik hard zal moeten slikken bij de proclamatie…ik vind dat altijd zo ‘emo’. Ben ik daarin alleen of heb ik hier lezers die dat zeker ook zouden hebben?

 

Ode aan mijn geboortestad Brussel

Follow my blog with Bloglovin

Brussel is mijn geboortestad….neen wat ik zeg is eigenlijk niet helemaal juist, Etterbeek is mijn geboortestad. Etterbeek maakt deel uit van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest dat 19 gemeenten omvat, waaronder Etterbeek. Etterbeek is 1040 Brussel…dus toch Brussel.

 

Afbeeldingsresultaten voor manneken pis

1000 Brussel : Manneken-Pis

 

In Etterbeek ben ik geboren, net als mijn 4 kinderen trouwens. Allemaal in hetzelfde ziekenhuis. Allemaal Brusselaars of moet ik zeggen Etterbekenaars? Ik heb mijn eerste vijf jaar ook in Brussel gewoond, of nee, weer fout, ik heb in Oudergem gewoond, maar Oudergem is wel 1160 Brussel. Dus toch weer Brussel. Daarna verhuisden we naar de rand van Brussel.

Bxl 11

Brussel – Lorrainedreef (1180) ) rijden door het Zoniënwoud

 

 

Maar Brussel is voor mij wel de stad waar er in de solden gewinkeld werd en wordt, waar mijn grootouders woonden en waar ik af en toe ging logeren (1160 Brussel), waar ik later ook de meeste werkgevers had en nog steeds heb. In Brussel ga ik naar de gynaecoloog en naar de tandarts. Brussel is de stad waar ik mijn man voor het eerst ontmoette, de stad waar ik gestudeerd heb, kortom….Brussel is ‘mijn’ stad.

 

Bxl 7

1020 Brussel (Laken) : Brussels Expo, het Atomium en de Onze-Lieve-Vrouwekerk

 

Voor velen Belgen is Brussel gewoon de hoofdstad en ook de stad waar heel wat mensen gaan werken. Maar die vele pendelaars kennen de stad vaak niet. Ze hebben ook geen affiniteit met de stad. Velen ervaren Brussel zelfs als die gevaarlijke multiculturele stad waar en dat geldt dan voor de Vlamingen men geen Nederlands spreekt (of wil spreken) en verstaat (of wil verstaan).

 

Bxl 2

1000 Brussel: de ‘kleine’ ring rond het centrum van Brussel

 

Als Brusselaar (want zo voel ik me) kan ik wel begrijpen dat velen zo oordelen over de stad. Immers onbekend is onbemind. Dat geldt voor iedereen.

Maar juist dit dingen die de meesten beangstigend vinden, ervaar ik als een rijkdom. De rijkdom van de diversiteit, de rijkdom van de vele talen en nationaliteiten, de architecturale chaos zonder veel schoonheid, of moet ik zeggen met schone parels die je moet zoeken en willen zien. De groene oases her en der verspreid. De schoonheid die nog mooier wordt omdat niet alles mooi is of juist heel lelijk errond, waardoor de schoonheid schril afsteekt.

 

Bxl 8

1030 Brussel: zicht op de VRT-toren

 

Anderzijds is er natuurlijk ook de complexiteit van die vele nationaliteiten en de problemen die een dergelijke multiculturele samenleving met zich meebrengt. Vooral de dag van vandaag, waar solidariteit plaats moet maken voor individualisme en verdeeldheid. Het slechte beheer van Brussel door zijn versnipperde bevoegdheden zal dat helaas niet verhelpen.

Bxl 5

Brussel is bij wijze van spreken een lappendeken groot maar er zijn 3 overkoepelende bevoegdheden voor de Franse, de Vlaamse en de gemeenschappelijke (lees Franse en Vlaamse) belangen en dan nog eens voor elk van de 19 gemeenten een burgemeester met schepenen en een gemeenteraad. En Brussel ligt ook nog eens midden in de provincie Vlaams-Brabant, omringt door weer een andere bevoegdheid, de Vlaamse Gemeenschap of het Vlaams Gewest of de Provincie of de gemeente (afhankelijk van de bevoegdheid). Maar Brussel is ook nog de hoofdstad van de federale staat België.

 

Afbeeldingsresultaten voor kaart van brussel

Zicht op Brussel, de 19 randgemeenten en Vlaams- en Waals Brabant er rond

 

Of hoe het geld van de belastingbetaler waarschijnlijk veel efficiënter zou kunnen aangewend worden als het Brussel en zijn 19 gemeenten betreft. Geen wonder dat men er in het buitenland (maar ook in het binnenland) geen jota van begrijpt of erom lacht. Maar dat geeft sommigen nog niet het recht om het dan maar een ‘hellhole’ te noemen natuurlijk. Want in Brussel zetelen ook de NATO en de EU.

 

Afbeeldingsresultaten voor europese unie gebouwen

1040 Brussel: één van de gebouwen van de Europese Unie

 

Een echte Brusselaar heeft niet zoveel met taal, die spreekt Frans en Vlaams door elkaar. Die heeft veel humor en lacht de politieke wantoestanden weg, dat heeft hij door de jaren heen geleerd. Het is een soort overlevingsmechanisme geworden, dunkt me. Een echte Brusselaar weet dat een grootstad, grootstedelijke problemen heeft als gauwdieven, daklozen, bedelaars, prostituees, drugsdealers,…. Die maken deel uit van elke grootstad maar die zal zijn stad daarom niet verfoeien, neen die houdt van zijn stad.

 

De Smurfen, waar Brusselaar Pierre ‘Peyo’ Culliford de geestelijke vader van was.

 

Een echte Brusselaar heeft de allochtonen zien neerstrijken in zijn stad, maar die weet en ziet dat veel van die allochtonen jobs verrichten die vele Belgen niet meer willen doen: s’ avonds in één van de vele kantoren gaan poetsen, metrobestuurders, vuilnisman, straatschoonmaker. En ja, het zijn inderdaad stuk voor stuk jobs waar geen hoge scholingsgraad voor vereist is. De echte Brusselaar ziet ook de profiteurs van het systeem maar dat zijn zowel de allochtonen als de Belgen.

Bxl 1

1030 Brussel: zicht op de Sinte-Mariakerk

 

De echte Brusselaar heeft de voorbije decennia zijn stad enorm zien veranderen. Achterstallige buurten werden opgewaardeerd en werden opeens trendy (de Dansaertstraat bijvoorbeeld) en andere buurten verloren dan weer van hun grandeur. Een stad leeft, ademt, verandert, is onderhevig aan al die maatschappelijke verschuivingen. Brussel is net zoals overal niet meer dezelfde stad dan pakweg 30 jaar geleden. Maar welke stad of gemeente is dat wel?

 

Afbeeldingsresultaten voor grasmarkt brussel

1000 Brussel: zicht op de Grasmarkt en de toren van het stadhuis

 

De scholen in Brussel, dat is ook een hele een uitdaging. Er is een gebrek aan gebouwen, leerkrachten en volgens sommigen helaas een teveel aan allochtone kinderen. Want die maken het lesgeven in Brussel (maar ook in steden zoals Gent en Antwerpen) voor de leerkracht tot een hele uitdaging (mijn dochter kan erover meespreken). De diversiteit in een klas waarbij vele leerlingen thuis geen Nederlands praten, zorgen ervoor dat het voor de leerkracht haast een heksentoer is om de leerdoelstellingen te halen. Zonder differentiëren is lesgeven in Brussel onmogelijk. Veel en extra werk dus… Maar dat is het probleem van de leerkracht en haar directie en niet van de inspectie.

 

Bxl 3

1210 Brussel: Kruidtuin, oase van rust in de stadskern

 

En dan hebben we het nog niet gehad over de politie in de grootstad. Beginnende rekruten starten in Brussel maar kunnen niet snel genoeg weg zijn uit de hoofdstad. Uiteraard is het leven van een politie agent in Brussel een stuk lastiger en gevaarlijker dan in een kleine gemeente ergens op het platteland. Of wat dacht je. Ik ga dat niet verbloemen. Met andere woorden, Brussel is een uitdaging. Maar om haar daarom te verketteren? Misschien komt daar de bijnaam van de Brusselaar vandaan. Een ketje of Brusselse straatjongen of bij uitbreiding een echte Brusselaar namelijk iemand die net als zijn ouders geboren is in Brussel (mijn kinderen dus).

 

Bxl 10

1050 Brussel: Ter Kamerenbos : nog meer groen in het zuiden van de stad.

 

Toch laat ik het niet aan mijn hart komen. Trouwens, Brussel was en is een stad die heel schoon volk voortbrengt en heeft voortgebracht. Of wat dacht je van volgend schoon volk?

En om in schoonheid te eindigen biedt ik je ook nog dit mooie streepje muziek van Johan Verminnen aan uit 1976. Hij woonde zelf vele jaren in Brussel en schreef er verschillende liedjes over. Hier zingt hij ‘Brussel’ en je krijgt er als ‘toetje’ de ket Toots Thielemans, onze wereldvermaarde mondharmonicaspeler, die vorig jaar helaas overleed bij. Ik zou zeggen…geniet ervan 🙂

Draag jij je geboortestad of gemeente ook in je hart en waarom? Of is mijn liefde voor mijn geboortestad in jouw ogen een beetje  ‘vreemd’ te noemen?

Terug’klik’ van de maand mei

Follow my blog with Bloglovin

De maand mei is één van mijn favoriete maanden. De dagen zijn al een stuk langer, de temperatuur gaat de goede kant uit, soms met hier en daar al een flinke zomerprik. Er zijn een aantal feestdagen, dus extra vakantie en er is Moederdag. Alsof dat alles nog niet genoeg is, vieren we in de maand mei voortaan ook de verjaardag van het derde kleinkind Lucas. Zo wordt het dus voortaan helemaal een topmaand 🙂

Kijk je met me mee wat mei zoal in petto had:

tk 3

7 mei : bezoek aan Pisa met Eugène, Serge, Rosaline en Giovanni

tk 5

17 mei : de Giro d’Italia passeert aan de Ponte a Ema ter ere van Gino Bartali

tk 6

20 mei: nacht van de Europese musea – nocture in Palazzo Vecchio – Firenze

tk 7

21 mei : Fiesole : met gasten eten in Ristorante La Reggia degli Etruschi. Je hebt er een prachtig uitzicht over Firenze

tk 8

24 mei: als we in België zijn worden er altijd wel een paar keer frietjes gegeten 🙂

tk 9

26 mei: voor het laatst in de mooie tuin van de zus want ze gaat binnenkort verhuizen…

 

tk 10

27 mei: als het buiten 34 graden is, speel je als kind graag met water – kleindochter Robyn

tk 11

27 mei: 9 dagen oude kleinzoon Lucas ligt vredig te slapen op de arm van zijn papa

 

tk 2

Flashback 30/05/’16   Intensieve cursus Italiaans, zicht vanop het dakterras van Istituto Il David in Firenze

tk 12

30 mei: Kruidtuin Brussel, een tussenstop op weg naar de voormalige collega’s voor een lunch

 

 

Kiwi nostalgie #2

Follow my blog with Bloglovin

In Kiwi Nostalgie #1 kon je lezen hoe we op dag 12 van onze huwelijksreis in Wanaka aankwamen en er logeerden in het Collinson’s Cottage & Apartment van Susanne en Brian. De volgende morgen stond er voor manlief een uitstap te wachten die ik helaas door de krukken aan mij moest laten voorbijgaan.

 

nzl 8

Nieuw Zeeland : Wanaka – Collinson’s Cottage & Apartment

 

Met een Jet Boat de prachtige omgeving van het World Heritage Mount Aspiring National Park gaan ontdekken maar ook een wildernis wandeling stond op de agenda. Hij zou een aantal uurtjes weg zijn en ik zou ondertussen wat studeren.

 

nzl 5

Nieuw Zeeland: Mount Aspiring National Park met de Jet boot

 

Aan de hand van de vele foto’s en dit filmpje van de organisator zijn website, kan je zien  dat het een leuke excursie was.

In de namiddag gingen we naar Arrowtown, een oud goudmijnstadje op een twintig tal kilometer van Queenstown. Ook de weg ernaar toe was weer één en al lust voor het oog. Het stadje zelf is het best bewaard gebleven goudmijnstadje van de omgeving. Het is één van de weinige stadjes die na de goudkoorts geen spookstadje is geworden. De bevolking groeide er tot een goeie 7000 inwoners.

nzl 14

Nieuw Zeeland: Arrowtown – een weegschaal in het Lake District Museum

 

Er is in het stadje nog een oude nederzetting ‘The Chinese Village’ bewaard gebleven van na 1865, een tijd waar Chinese mijnwerkers in de plaats kwamen van de Europese, die ondertussen al verder naar de Westkust waren gelokt. Het centrum zelf bestaat uit vele oude koloniale winkeltjes en stenen arbeidshuisjes uit de tweede helft van de 19de eeuw. In het Lake District Museum kan je een kijkje nemen in het verleden van de stad. Recht over het museum gingen we in het Postmaster’s Residence Restaurant ook nog even iets  drinken en spotten daar een schattig wild poesje.

nzl 17

Nieuw Zeeland – Arrowtown : schattig wild poesje

 

Terug in Wanaka was het tijd om ons even op te frissen en daarna genoten we van een Italiaans diner in Francesca’s Kitchen, een restaurant waar je vooraf moet reserveren om een tafeltje te bemachtigen. En voor mij was het adres helemaal top want op de menukaart stonden ook heel wat glutenvrije keuzes.

nzl 7

Nieuw Zeeland: Wanaka – Francesca’s Kitchen

 

De volgende dag vertrokken we reeds vroeg richting Te Anau. Onderweg zagen we heel wat wijnvelden en maakten we een ook tussenstop in Kingston waar we hoopten een opgeknapte stoomtrein te zien, maar er bleken enkel nog een paar oude treinwagons te staan.

nzl 9

Nieuw Zeeland – tussen Wanaka en Te Anau – overdekte wijnranken

 

 

nzl 10

Nieuw Zeeland: Kingston : oude treinwagon naast Lake Wkatipu

 

Op onze reisweg kregen we ook nog een prachtige halo te zien, voor mij was dit voor het eerst dat ik zo een halo op de gevoelige lens kon vastleggen.

nzl 12

Nieuw Zeeland: prachtige halo bij het binnenrijden van Te Anau

 

In de namiddag was er in Te Anau voor manlief terug een uitstap gepland die ik helaas weer niet mee kon doen, namelijk de Te Anau Glowworm Caves. Deze caves zijn per boot over Lake Te Anau te bereiken en voeren je naar de 12.000 jaar oude grotten die door de kracht van de rivier nog steeds verder worden uitgegraven. Eerst kregen de bezoekers uitleg over de geschiedenis van de grotten om er vervolgens deze kalksteengrotten te ontdekken via een  wirwar van gangen die je leiden langs rotsenformaties, plassen en ondergrondse watervallen. Helemaal in de diepte komen ze bij de rivier, waar de bezoekers dan een boot nemen die hen in het pikkedonker via water in een lage grot voert waar duizenden glimwormen te zien zijn. Helaas een schouwspel waar geen foto’s konden gemaakt worden. Dus je zal zelf eens naar ginder moeten om deze glinstering te kunnen aanschouwen.

nzl 13

Nieuw Zeeland: Lake Te Anau op weg naar de Te Anau Glowworm Caves

 

Die avond gingen we ook weer eten in een Italiaans restaurantje. We besloten die avond vroeg onder de wol te kruipen want de volgende dag stond alweer een uitstap op de agenda.

De volgende morgen hadden we in onze B&B Cosy Kiwi nog een leuke babbel aan het ontbijt met 2 Australiërs, waarvan de man helemaal uit zijn bol ging toen hij hoorde dat wij uit Firenze kwamen. Hij vond dat de meest fantastische stad.

nzl 1

Nieuw Zeeland: een prachtig zicht getrokken bij de  Chasm

 

Om half twee in de namiddag zouden we de Milford Sound Nature Cruise doen. De Milford Road, de weg van Te Anau naar Milford Sound is een 120 kilometer lang en heeft onderweg ook nog heel wat mooie plekjes. We vertrokken dus op tijd om tussendoor ook weer af en toe te kunnen stoppen. We namen bij het verlaten van Te Anau ook lifters mee Pierre en Lorraine, een jonge Fransman en een Frans-Amerikaanse jongedame die daar ook naartoe wilden. We hadden een gezellige babbel, een leuke rit maakten we samen. We stopten onderweg bij de Mirror lakes, maakten wat foto’s net voor het inrijden van de 1200 m lange Homer Tunnel, waarvan de bouw startte in 1935 maar die uiteindelijk pas klaar was in 1954. Als je uit de tunnel rijdt, krijg je een overweldigend zicht over de Cleddau Valley. Je daalt dan steil naar beneden richting Milford maar we stopten ook nog bij de Chasm. Je krijgt er een aantal prachtige rotsformaties te zien die de Cleddau River heeft uitgehouwen door het 22 meter naar beneden vallende water.

 

nzl 2

Nieuw Zeeland: Milford Sound

 

In Milford aangekomen namen we afscheid van onze lifters. We hadden een prachtige dag uitgekozen, de zon schitterde aan de hemel en bood aan de 16 kilometer lange fjord een prachtige glinstering. Milford Sound is niet voor niets de grootste trekpleister van Fiordland. Op de boot vaar je langs de prachtige geologische verschijnselen met namen als Lion Mountain, de Elephant en Copper Point en de hoge watervallen : de Bowen Falls (160 m) en de Stirling Falls (146 m). We zagen op onze boottocht ook pelsrobben.

 

nzl 15

Nieuw Zeeland : Milford Sound – pelsrobben langs de fjord

 

 

nzl 16

Nieuw Zeeland: Milford Sound – Stirling Falls

 

 

Op onze terugweg gingen we nog even een kijkje nemen in het Gunns Camp dat onstond in 1938 waar toen het Public Works Department kamp gevestigd was voor de tunnelbouwers. We maken nog een korte wandeling aan Lake Marian waar we wat verderop ook een serie prachtige watervallen te zien kregen.

nzl 3

Nieuw Zeeland: Gunns Camp

 

We stopten ook nog voor een foto in Eglinton valley en schoten ook nog wat plaatjes van de ondergaande zon op het Te Anau meer net voor we de stad weer binnenreden.

 

nzl 4

Nieuw Zeeland: Lake Te Anau met ondergaande zon

 

We hadden tot hiertoe genoten van een prachtige dag en sloten die ook in schoonheid af in Redcliff Restaurant & Bar. We maakten er ook kennis met Robert Cassa, een Italiaan (we zijn er maar 2 tegengekomen tijdens onze reis) die met zijn fiets gesponsord de wereld afreist. Ik herkende hem aan zijn fietstas want we waren hem eerder die dag onderweg gekruist. Ga zeker eens een kijkje nemen op zijn Facebookpagina Senza Confini. Hij combineert zijn passies schrijven, fotografie en fietsen tot één mooi geheel. Prachtig hoe mensen hun dromen volgen en die ook kunnen realiseren…

Daarmee kwam een einde aan weer een mooie dag, onze vijftiende dag zat er ook weer op. We zouden de dag erna Te Anau alweer verlaten, maar daarover meer in de volgende post.

 

 

Kiwi nostalgie #1

Follow my blog with Bloglovin

“De tijd vliegt snel, gebruikt hem wel”.

Een spreekwoord dat ik als kind ergens in de lagere school heb geleerd. Maar hoe waar is deze uitspraak toch. Ik heb ook het gevoel dat met het ouder worden, die tijd precies nog sneller lijkt te gaan. En wat een kern van waarheid zit er toch in dit spreekwoord. Tijd is te kostbaar om te verdoen aan onzinnigheden, en toch ben ik daar ook goed in 🙂nzr 7Na een mooie vakantie neem ik vaak niet de tijd om een mooi album te maken of een reisverslag te schrijven, maar dat mag met de reis naar Nieuw Zeeland niet gebeuren, daarvoor heb ik teveel foto’s gemaakt. En dat reisverslag heb ik aan een aantal mensen beloofd, en belofte maakt schuld. Dus lang genoeg getalmd nu, aan de slag.

Ik was in Nieuw Zeeland zelf al begonnen met reisverslagen schrijven. Met het eerste verslag kreeg je een idee van de eerste 4 dagen van ons verblijf en het tweede verslag bracht ons al tot dag 9 waar we ondertussen in Southerland bij  het Abel Tasman National Park waren aanbeland.

nz12

Kayakers Maori-stijl in Abel Tasman National Park

Dat betekent dat jullie nog 11 dagen reisverslag te goed hebben. Maar ik ben niet zinnens die vandaag allemaal neer te schrijven. Ik zie wel tot hoever ik vandaag kom.

Hier dus vanaf dag 10 (18 maart 2017).

Het was tijd om afscheid te nemen van de Mapua Hills en verder zuidwaarts te rijden naar het Paparoa National Park.

nzr 12

Nieuw Zeeland: opkomende zon bij Mapua Hills

Natuurlijk werden onderweg de nodige stops gemaakt om ook nu weer te kunnen genieten van de geweldige views. En we stopten onderweg ook om over de langste swingbridge van Nieuw Zeeland te stappen. Benieuwd hoe dat zou gaan met mijn krukken. De brug was zeer smal en ik stapte over zonder gebruik van de krukken maar de zijwanden als steun gebruikend. Aan de overkant maakten we een korte wandeling en keerden dan met wat de Kiwi’s een komeetlijn noemden terug.

nzr 1

The Buller Gorge Swingbridge: de langste van Nieuw Zeeland

We verbleven die dag in het de B&B Bluewaves Homestay, wat goed was voor één nacht, want de B&B bood voor ons net te weinig privacy. Raelyn and Dennis waren wel ontzettend vriendelijk en vooral de verhalen van Dennis waren geweldig om aan te horen: het ging van agressieve pinguin-verhalen tot een haaiverhaal. We reden die dag wat verder door tot Greymouth en aten bij Ali’s Eating & Drinking een lekker avondmaal.

nzr 2

Ali’s Eating & Drinking in Greymouth heeft leuke wandversiering én lekker eten

De volgende dag stond ons bezoek aan de Punakaiki Pancake Rocks and Blowholes op het programma. Daarna zouden we verder doorrijden naar de Glacier regio, met name Franz Josef. Helaas voor ons was de timing van ons bezoek niet helemaal perfect, want de meest spectaculaire beelden krijg je in principe te zien bij vloed en vloed zou die dag pas om 16 uur zijn. Helaas voor ons te laat om dan nog onze lange volgende rit te ondernemen.

nzr 3

Nieuw Zeeland: Punakaiki Pancake Rocks & Blowholes : een wonder der natuur

Toch was het ook zonder die vloed al een prachtig natuurfenomeen om te aanschouwen. Met de krukken ging de wandeling niet zo snel maar dat heeft als voordeel dat je volop het natuurschoon in je opneemt.

We maakten nog een stop in het gezellige kustplaatsje Hokitika. We genoten er van een kop cappucino en gebak, en kochten er ook nog wat souvenirs.

nzr 5

Nieuw Zeeland: Hokitika een heel leuk plekje aan de zee

 

nzr 4

Even pauze in Hokitika

 

Na deze zonnige stop reden we door tot Franz Josef waar we een nacht zouden verblijven in Bella Vista Motel Franz Josef.

Mijn eerste kennismaking met een motel in was een tegenvaller, zeer lawaaierig en uiteraard niets gezellig maar wel uiterst functioneel. Blij dat dit ook maar voor een nacht was. We vonden wel King Tiger, een  restaurant in de buurt waar we lekkere Indische keuken gegeten hebben. Maar bestel er ook met Happy Hour geen cocktail, want daar hebben ze echt geen kaas van gegeten.

nzr 6

Nieuw Zeeland: Franz Josef Glacier in de wolken

De volgende dag zouden we de Franz Josef en de Fox Glacier gaan bekijken. Maar helaas hadden we geen mooi weer, en de gletsjers zaten grotendeels verstopt in de wolken, tenzij je er natuurlijk naartoe zou stappen, maar dat betekende minstens  3 uren stappen en dat zat er met de krukken helaas niet in. Toch was ook de weg naar beide glaciers meer dan de moeite waard. We besloten dan maar om door te rijden richting Wanaka. We stopten onderweg ook nog aan

nzr 8

Nieuw Zeeland: Knight Point Lookout: zie jij Antartica ?

 

 

nzr 9

Nieuw Zeeland: Thunder Creek Falls

 

  • Gates of Haast: waar we moeite hadden om de waterval te zien te krijgen (en Pieter natte voeten had van de rivier over te steken)

Voor we Wanaka bereikten reden we eerst een hele tijd langs het meer van Hawea. Het water van het meer had een prachtig diepblauwe kleur met een fantastisch mooie omgeving errond.

nzr 11

Nieuw Zeeland: Lake Hawea en zijn prachtig diepblauwe kleur

We overnachtten in Wanaka in het Collinson’s Cottage & Apartment, waar Susanne en Brian ons ook weer heel hartelijk verwelkomden. We trokken die avond de stad in en gingen nog heel lekker eten bij Kika. En daarmee was aan dag 12 ook weer een einde gekomen.

Hierbij laat ik het voor vandaag. Tot de volgende aflevering 🙂

 

 

Psycho wisdom #3

Follow my blog with Bloglovin

Yep, yep, het studeren gaat ijverig door! Ik heb ‘Inleiding in de Psyschologie’ ondertussen al achter me gelaten en over ‘Arbeids- en Organisatiepsychologie’  kan ik ook al een mondje meepraten.

Ondertussen is het volop ‘Ontwikkelingspsychologie’ en ‘Onderzoekspracticum Inleiding data-analyse’ wat de klok slaat. Data-analyse is trouwens een mooie benaming voor statistiek, een vak waar menig student een broertje aan dood heeft en dat is voor mij niet anders.

 

 

 

Maar ik dwaal af. Tenslotte zou ik in deze rubriek met jullie wat interessante weetjes delen, zoals reeds te lezen in #1 en #2, die ik tegenkom in mijn leerstof. Ontwikkelingspsychologie is natuurlijk wel een hele interessante cursus, vooral voor mensen met baby’s,  jonge kinderen (tot 12 jaar) of grootouders met kleinkinderen.

 

TK3

kind en kleinkind samen op de foto 🙂

 

Maar eigenlijk zijn we allemaal baby geweest en peuter en kleuter en jong kind. En als je het zo bekijkt is het echt wonderbaarlijk welke weg we ondertussen allemaal al hebben afgelegd.

Wat cijfers waar ik van achterover viel en die ik voor de zekerheid toch ook nog even checkte bij manlief (of ze bij hem eenzelfde wow-effect veroorzaakte) zijn:

  • Een vrouw worden geboren met zo een 400.000 eicellen in de 2 eileiders.
  • Een man produceert gemiddeld enkele honderden miljoenen zaadcellen per dag.
  • Bij een ejaculatie komen er gemiddeld 300 miljoen zaadcellen vrij, waarbij er dus één het zal halen.

 

de bevruchting: één van de 300 miljoen zaadcellen die het haalt

 

  • Roken tijdens de zwangerschap leidt in de Verenigde Staten alleen tot 115.000 miskramen en de dood van 6.500 baby’s per jaar (Haslam & Lawrence, 2004; Triche & Hossain, 2007).
  • De levensvatbare leeftijd bij vroeggeboorte ligt in de westerse wereld, dankzij de medische vooruitgang, tegenwoordig op 24 weken na de conceptie.
  • De trieste koplopers op vlak van zuigelingensterfte zijn Niger (115), Afghanistan (148) en Angola (175) : deze cijfers geven het aantal sterfgevallen per 1000 levendgeborenen onder de 1 jaar (bron: CIA, The World Factbook, 2011).
  • In Nederland vindt 14 procent van de bevallingen plaats met een keizersnede, in België is dat 18,5 procent (Cammu et al.,2009).

 

een keizersnede in de westerse samenleving

 

  • In Zweden krijg je het meest aantal weken zwangerschapsverlof, namelijk 66 weken (14 weken 100% betaald, 1 jaar 75% betaald) die weken gelden wel voor beide ouders samen.
  • Het hoofd van een baby beslaat aan de geboorte 1/4 de van zijn lengte, eens we volwassen zijn is dat nog 1/8 van onze lengte.
  • We worden geboren met honderd à tweehonderd miljard neuronen (schattingen lopen uiteen). Het basiselement van ons zenuwstelsel.
  • In sommige prenatale fases worden maar liefst 250.000 extra neuronen per minuut gevormd. We worden allemaal geboren met teveel neuronen en een deel (diegenen die we niet nodig hebben) zal afsterven.

 

een driedimensionele afbeelding van een neuron

 

  • Het gewicht van onze hersenen verdrievoudigd zich de eerste twee levensjaren. Een tweejarige heeft 3/4 van het gewicht en de omvang van volwassen hersenen bereikt.
  • We worden allemaal geboren met 9 reflexen, waarvan er maar 4 blijven bestaan: de knipperreflex (om ons netvlies te beschermen), de zuigreflex, de kokhalsreflex (om de keel vrij te maken als iets ons doet stikken) en de schrikreflex (gericht op bescherming).

 

de zuigreflex verdwijnt niet

 

  • De reukzin en smaakzin van een baby is al heel goed ontwikkeld bij de geboorte, een baby kan zijn mama aan haar geur herkennen.
  • Culturele verschillen zorgen voor verschillen in motorische ontwikkeling: een Ache-indiaankind (regenwoud Zuid-Amerika) loopt meestal pas met 23 maanden, een Kipsigi-kind, een stam in Kenia aan 10 maanden en in de westerse wereld loopt een kind gemiddeld aan 12 maanden. Op latere leeftijd verdwijnen deze motorische verschillen.

    image-2016-10-03-6

    In de westerse wereld stapt een kind gemiddeld aan 12 maanden, zo ook Robyn

Voila de interessante weetjes die ik heb opgestoken de voorbije weken van mijn cursus. Ik ben nog maar 1/3de ver in mijn boek maar de leerstof boeit en dat is altijd meegenomen als je die stof dan ook nog moet instuderen voor het examen. Maar dat examen is pas voor juli…dus ik heb nog even tijd 🙂

Vind jij deze weetjes leuk om lezen? Laat het me even weten? Wat vond jij het meest verrassende van wat je hier gelezen hebt? Ik kijk uit naar jullie berichtjes.